Granicę opłacalności realnego zatrudnienia wyznacza równość płacy realnej z produkcyjnością krańcową. Oznacza to, że przedsiębiorca zgłasza na rynek pracy taką wielkość popytu na pracę, przy której płaca realna równa się przychodowi krańcowemu z pracy.
Krzywa popytu na pracę, pokazuje zależność między płacą realną, a wielkością popytu w danym okresie i pokrywa się z krzywą przychodu krańcowego z pracy.
Na rynku pracy zależność między płacą realną a wielkością popytu jest odwrotna - wyższej płacy realnej odpowiada mniejsza wielkość popytu, jeśli natomiast płace realne stają się niższe, wielkość popytu rośnie.